Debata

Autor: Agnieszka Ułanowicz-Święch
Szkoła: Międzynarodowe Szkoły Paderewski - Liceum Ogólnokształcące , Lublin
Poziom edukacyjny: Ponadgimnazjalny
Obszary edukacyjny: Matematyka


SZKOŁA Z KLASĄ 2.0 Dnia 3 grudnia 2010 w klasie 3x gimnazjum, liczącej 19 osób, odbyła się debata nad hasłem KOMPUTERY POD RĘKĄ! Uczniowie zostali poinformowani o debacie nad Kodeksem 2.0 przed lekcją, chociaż już wcześniej wiedzieli o przystąpieniu szkoły do akcji Szkoła z klasą 2.0 oraz podstawowych jej założeniach. Uczniowie podzielili się na zespoły liczące 3-4 osoby, których zadaniem było najpierw omówienie w grupach i spisanie odpowiedzi i pomysłów dotyczących poszczególnych pytań zadania, a następnie przedstawienie tych pomysłów w klasie. W grupach praca wyglądała różnie. W niektórych toczyła się zażarta dyskusja nad pytaniem, w innych szybko ustalano, jak powinna wyglądać nowa szkolna rzeczywistość TIK. 1. Jak zapewnić dostępność komputerów i sieci w szkole zamiast zamykać je w pracowni komputerowej? Ten temat wzbudził mało kontrowersji wśród członków grupy. Wszyscy wyrazili pogląd, że dostęp do komputerów powinien zostać stopniowo zwiększony i ułatwiany. - Pojawiły się pomysły postawienie na korytarzach szkoły budek „komputerowych” na wzór budek telefonicznych, gdzie można by spokojnie i bez zakłóceń przy drzwiach zamkniętych korzystać z komputera. - Kolejny pomysł to stworzenie w szkolnym barku kafejki internetowej. - Ważna dla uczniów kwestia to zwiększenie liczby komputerów w bibliotece szkolne, które powinny być dostępne bez ograniczeń w czasie pracy biblioteki. - W naszej szkole komputery dostępne są nie tylko w pracowniach informatycznych, ale także w niektórych salach lekcyjnych. Logowanie się do tych komputerów, które są zwykle wyłączone trwa zbyt długo. Uczniowie postulowali, aby w salach nie wyłączać komputerów, tylko stworzyć specjalne loginy dla konkretnych sal lekcyjnych, tak aby każdy nauczyciel i uczeń mogli bez większej zwłoki rozpocząć korzystanie z komputera już po wejściu do sali. - Uczniowie zaproponowali też szkolną wypożyczalnię naładowanych laptopów wyposażonych w kartę sieciową i bezprzewodowy Internet w całej szkole. Przedstawione pomysły spotkały się z aprobatą klasy. Wyjątkowo podobał się pomysł „budek komputerowych”. 2. Jak sprawiedliwie i sensownie dzielić dostęp do TIK między różne przedmioty, różnych uczniów? Uczniowie założyli przy opracowywaniu tego tematu, że możliwe są dwa warianty pracy – wykorzystanie komputerów tylko w pracowni, oraz korzystanie z komputerów również w salach lekcyjnych. - Jeżeli nie byłoby dostępu do komputerów w salach – każdy nauczyciel przedmiotu innego niż technologia informacyjna miałby prawo raz w miesiącu przeprowadzić lekcje swojego przedmiotu w pracowni informatycznej. Tam pracowałby z uczniami na wcześniej przygotowanych przez siebie materiałach, zadawałby pracę domową, którą uczniowie przesyłaliby e-mailem na konto pocztowe nauczyciela. - Innym rozwiązaniem zaproponowanym przez grupę był pomysł korzystania z laptopów na lekcjach. Uczniowie po pierwsze mieliby możliwość zapisywania notatek w komputerach osobistych, rozwiązywania zadań zadanych przez nauczyciela, szukania informacji na określony wcześniej temat. Tutaj konieczne byłoby zastosowanie komputerów z zainstalowanym „opiekunem ucznia”, który blokowałby niepożądane witryny w przypadku korzystania z Internetu. Z uwagi na to, że drugi wariant stopniowo wprowadzany jest w klasach naszego liceum, uczniowie stwierdzili, że ten pomysł im odpowiada, ale obawiają się długotrwałego korzystania z komputerów i jego niekorzystnego wpływu na ich wzrok. Wszak przychodząc do domu muszą odpocząć po lekcjach, a najlepiej im się odpoczywa przy włączonym komputerze i wirtualnym kontakcie z kolegami. Trochę dużo tego komputera. Poza tym notowanie w laptopach na każdym przedmiocie – to chyba nie byłoby dobre – nie można zaznaczyć notatki na marginesie podręcznika, szybko ołówkiem zaznaczyć właściwej odpowiedzi itp. 3. Czym się kierować, żeby optymalnie wykorzystać komputery i dostęp do sieci? Grupa pracująca nad tym pytaniem uznała, że: - najważniejsza jest dla ucznia nauka, a dla nauczyciela praca. - komputer wobec tego powinien być w szkole tak wykorzystany, aby uczeń dzięki niemu zyskiwał maksymalnie dużo wiedzy i mógł w największym stopniu rozwijać swoje umiejętności. - rozrywka – i tu już pojawiła się rozbieżność zdań – powinna w szkole zajmować drugie miejsce. Proponowane drugie miejsce rozrywki w szkole nie wszystkim się podobało. Większość stwierdziła, że najlepiej byłoby przyswajać wiedzę w sposób lekki – uczyć się bawiąc. Byli też i zdeklarowani przeciwnicy rozrywki w szkole – szkoła to miejsce pracy, mówili, bawić się możemy po lekcjach, po szkole. 4. Rozrywka na szkolnych komputerach – kiedy i w jakim zakresie? Tematem rozrywki bardziej dogłębnie zajęła się ostatnia grupa debatowiczów. Ustaliła ona ramy czasowe i zakres rozrywki komputerowej, która powinna być dostępna dla uczniów w szkole: - ramy czasowe: po lekcjach, w czasie przerw, na ostatnich kilku minutach lekcji. - zakres rozrywki: gry on-line, gry logiczne i matematyczne, gry edukacyjne proponowane przez nauczycieli, jako dopełnienie prowadzonych przez nich lekcji. Dyskusja zakończyła się z końcem lekcji. Uczniowie mieli jednak wrażenie, że wiele tematów jedynie zasygnalizowali. Uczniowie nie wyobrażają sobie funkcjonowania bez TIK we współczesnym świecie


Relacja z debaty

Kiedy i gdzie odbyła się debata?

Debata odbyła się w szkolnej pracowni informatycznej w 3 lutego, po powrocie uczniów z Białej szkoły i ferii zimowych.

Ilu nauczycieli i uczniów brało w niej udział? Czy brali w niej udział także nauczyciele nie uczestniczący w programie?

W przygotowanie debaty zaangażowała się koordynator programu oraz nauczyciele przedmiotów biorących udział w programie. Uczestniczyli w niej jednak również nauczyciele spoza programu, mający na co dzień lekcje w klasach „laptopowych” Z grona uczniowskiego w debacie wzięli udział uczniowie klas 1a i 1c (klas „laptopowych”), którzy pracowali już wcześniej nad poszczególnymi zadaniami do Kodeksu oraz przedstawiciele pozostałych klas pierwszych i drugich liceum. Uczniowie zostali poinformowani o terminie debaty poprzez ogłoszenia na tablicy ogłoszeń, drzwiach sali informatycznej oraz ogłoszenia czytane w klasach.

Jaką formę przyjęła debata w Waszej szkole? Jak zostały podzielone tematy do dyskusji?

Do debaty szklonej rozpoczęliśmy przygotowania zaraz po debatach klasowych. Ustaliliśmy, że podobnie jak w przypadku debat klasowych, uczniowie podzielą się na grupy i każda z grup uczniowskich omówi jeden z wybranych problemów. Następnie przedstawi propozycje konkretnych punktów do szkolnego kodeksu, które zostaną przedyskutowane przez wszystkich uczniów.

Kto zabierał głos? Jak angażowali się uczniowie, a jak nauczyciele? Jakie poglądy zostały wyrażone? Które punkty Kodeksu okazały się najbardziej kontrowersyjne, a które najmniej? Czy były kwestie sporne? Jakie?

We wstępnej części debaty zaprosiliśmy uczniów do dyskusji na temat zastosowania TIK w naszej szkole. Uczniowie podczas debaty odnieśli się kolejno do zagadnień przedstawiając swoje opinie:

UCZ I UCZ SIĘ TIK:

Uczniowie jednogłośnie orzekli, że korzystanie na zajęciach z TIK urozmaica i wzbogaca lekcje i pozwalana szybsze przyswajanie wiedzy. Młodzież zdecydowanie chciałaby, aby nauczyciele na wszystkich lekcjach stosowali wspomaganie komputerowe, które mogłoby się przejawiać poprzez używanie indywidualnych laptopów na każdej lekcji, korzystanie z wcześniej przygotowanych przez nauczycieli materiałów, umieszczonych przed lekcją na szkolnym serwerze i dostępnych online. Młodzież postulowała również zakup tablic interaktywnych, które mogłyby być wykorzystywane na lekcjach historii, geografii (mapy), jak i matematyki, fizyki (wykresy), a także chemii i biologii (filmy, prezentacje).

Propozycje zapisów w kodeksie:

 

Z INFORMACJI KORZYSTAJ SAMODZIELNIE I KRYTYCZNIE:

Uczniowie są świadomi, że informacje podane w sieci nie zawsze są wiarygodne i należy je sprawdzać w innych źródłach. Uczniowie zwrócili uwagę na to, że błędem często popełnianym przez użytkowników sieci jest bezmyślne kopiowanie informacji. Do każdego tematu należy podchodzić ze zrozumieniem i zdrowym rozsądkiem. Wykorzystując fragmenty opracowań z sieci należy zawsze podać źródło ich pochodzenia, gdyż w przeciwnym przypadku jest to plagiat. Osobną kwestią poruszoną przez młodzież były strony zawierające treści sprzeczne z prawem, antypaństwowa, ksenofobiczne czy wulgarne. Wg biorących udział w dyskusji fakty istnienia takich treści należy zgłaszać administratorom stron lub tez nauczycielom.

Propozycje zapisów w kodeksie:

 

NIE KRADNIJ I NIE DAJ SIĘ OKRAŚĆ

Uczniowie dyskutowali o prawach autorskich, o typach licencji (freeware, software, demo), obejrzeli  prezentację multimedialną dotyczącą ochrony praw autorskich, zapoznali się z programami wspomagającymi diagnozowanie plagiatów. Uczniowie uznali, że uczciwość akademicka powinna zajmować szczególne miejsce w hierarchii wartości człowieka we współczesnym świecie- każdy uczeń powinien wykazać się samodzielnością podczas pisania prac, a w przypadku wykorzystania materiałów z sieci lub innych źródeł należy podać w przypisach ich źródła, w przeciwnym wypadku praca może zostać uznana za plagiat. Sporo miejsca w dyskusji nad tym tematem zajął problem pobierania z sieci muzyki i filmów.

Propozycje zapisów w kodeksie:

 

KOMUNIKUJEMY SIĘ

Uczniowie wyrazili zadowolenie z faktu wysokiego poziomu wykorzystania w szkole technologii komunikacyjnych w wszelkich możliwych kierunkach, czyli pomiędzy nauczycielami, uczniami i rodzicami. Uczniowie chętnie komunikują się z nauczycielami poprzez pocztę elektroniczną (adresy nauczycieli umieszczone są w witrynie szkoły), poczta elektroniczna jest również stałym sposobem przesyłania informacji rodzicom. Rodzice również chwalą bardzo funkcjonalność elektronicznego dziennika lekcyjnego - nauczyciele systematyczne wpisują oceny do dziennika elektronicznego, a rodzice na bieżąco śledzą postępy w nauce swoich dzieci. Uczniowie natomiast negatywnie odnieśli się do zakazu używania telefonów komórkowych na lekcjach, który obowiązuje w naszej szkole. Stwierdzili, że telefony komórkowe służą im jako kalkulatory, aparaty fotograficzne lub kamerki i chcieliby mieć możliwość korzystania z nich podczas zajęć. Telefony komórkowe mogą być używane przez uczniów tylko na przerwach w celach komunikacji, obecnie regulamin zabrania używania ich na lekcjach.

Propozycje zapisów w kodeksie:

 

KOMPUTERY POD RĘKĄ

Na terenie całej szkoły jest dostęp do bezprzewodowej sieci Wi-Fi, ale uczniowie postulują zwiększenie wydajności punktów dostępowych oraz zwiększenie ich mocy, co dałoby możliwość korzystania z Internetu także w najbliższym otoczeniu budynku. Dostęp do komputerów na terenie szkoły jest stosunkowo łatwy (dwie pracownie informatyczne, biblioteka, własne laptopy), ale uczniowie postulują utworzenie „budek„ komputerowych, gdzie można by spokojnie i bez zakłóceń przy drzwiach zamkniętych korzystać z komputer, a ponadto usprawnienie i skrócenie procesu logowana do szkolnej sieci.

Propozycje zapisów w kodeksie:

 

BĄDŹ BEZPIECZNY W SIECI

Uczniowie podkreślali konieczność zapewnienia bezpieczeństwa na stanowisku komputerowym w szkole, z drugiej strony zaś zwracali uwagę na uciążliwości związanie z tymi zabezpieczeniami – zainstalowanie programu Opiekun Ucznia, który ogranicza dostęp do niektórych, czas logowania się do sieci. Uczniowie mają świadomość (w szkole prowadzone są od wielu lat debaty na te tematy, spotkania z przedstawicielami policji) tego, że nie można beztrosko uczestniczyć w wymianie informacji w sieci. Potrafią przewidywać zagrożenia, wiedzą, jak ich unikać, posiadają również umiejętności instalowania i korzystania z programów ochrony danych (programów antywirusowych i firewall).

Propozycje zapisów w kodeksie:

 

NAUCZCIE TEGO DOROSŁYCH

Uczniowie w swoim środowisku rodzinnym przeprowadzali ankiety i rozmowy na temat stopnia opanowania przez dorosłych umiejętności pracy na komputerze. Okazało się, że większość rodziców nie ma większych problemów w podstawowym wykorzystaniem komputera – korzystanie z Internetu, korzystanie z poczty elektronicznej, edycja prostego dokumentu w edytorze tekstu, przeglądanie zdjęć itp. Konieczna jest im jednak pomoc przy instalacji wszelkiego rodzaju programów, przy podłączaniu kabli i nowych urządzeń. Większe kłopoty w korzystaniu z komputerów napotyka starsze pokolenie – babcie i dziadkowie, ale oni tez umiejętnie zachęcani do prostych czynności stopniowo oswajają się z nowinkami komputerowymi.

Propozycje zapisów w kodeksie:

 

 


Zaloguj się