Projekt


Planowanie projektu

I kolejny etap.

Jaki jest temat/problem projektu? Skąd pomysł na projekt?

Tematem projekru jest przygotowanie informacji - danych kontaktowych naszych uczniów, obecnych na stronie szkoły i dostepnych dla nauczycieli. Celem jest łatwość wymiany informacji w naszej codziennej pracy. Pomysł powstał podczas pracy nad różnymi projektami, prezentacjami lub planowaniem wyjazdów, gdzie pilny kontakt z uczniem byl potrzebny, ale nie był łatwy.

Kto realizuje projekt?

W moim wypadku pracuje klasa II GiB, jestem tam wychowawcą i zachęcam wszystkich do pracy.

Jakie są główne cele projektu i kto je ustalał? 

Głównym celem programu będzie opracowanie bazy danych adresów e-mail oraz adresów kont facebook, mniej naszej-klasy - staje się po prostu mniej popularna. Baza obejmie też numery telefonów moich podopiecznych, nie zawsze dziennik jest pod ręką. Cel ustaliłem wraz z moimi podopiecznymi i nauczycielami uczącymi w mojej klasie.

W jaki sposób powstały zespoły uczniowskie

Zespołem uczniowskim jest w założeniu cała klasa, po wspólnej dyskusji, przygotowaniu planu, harmonogramu pracy każdy pilnuje ,,swojego podwórka", czyli np. swoich danych. Zawsze jest grupa aktywnych i niepokornych, Ci chętniejsi do współpracy będą mieć więcej pracy co zostanie docenione podczas propozycji ocen z zachowania i propozycją wyjazdu - wycieczki dla zaangażowanych. Niepokorni minimum będa musieli wykonać.

Jak wygląda plan działań uczniów?

20 marca (wtorek) – przewodniczący klas zgłaszają propozycje pytań ankietowych, mających odpowiedzieć w jaki sposób realizować Książkę Kontaktową Szkoły.

Do 20 kwietnia (piątek) -przeprowadzenie ankiet.

Do 15 maja – zebranie danych, opracowanie danych oraz graficzna prezentacja na stronie internetowej szkoły.

Jakie narzędzia TIK wykorzystają uczniowie w projekcie? Do czego one posłużą? Jakiej pomocy potrzebują uczniowie, by móc ich użyć?

Jak ustalono w zespole bedzie tak: Definitywnie będzie to strona internetowa moje-ankiety.pl
Będą to także narzędzia CMS, za pomocą których zarządzana jest strona internetowa szkoły.

Jak zamierzasz monitorować pracę uczniów? Czy wykorzystasz do tego TIK? 

Kontakt z uczniami jest telefoniczny, propozycje pytań, zagadnień, wynikające problemy, dylematy spływać będą do mnie na e-maila i w ustalonym terminie będą problemy wyjaśniane - odpowiedź odsyłana, aby dać czas na przemyślenia, wyciagnięcie wniosków. Godzina wychowawcza bedzie idealna do wymiany poglądów w ,,realu".

Czy praca uczniów będzie oceniana? Jeśli tak, to jakie będą kryteria oceny projektu i kiedy uczniowie się z nimi zapoznają (zapoznali)?

Praca uczniów nie będzie oceniana w tradycyjnym tego słowa znaczeniu. Najbardziej aktywni uczniowie otrzymają pochwałę wychowawcy, o którą będzie wnioskował koordynator projektu. Ja jako wychowawca pracę ucznia docenię oceną z zachowania jak i propozycją wycieczki dla takieg grupy uczniów.

Zwieńczeniem projektu będzie prezentacja dla całej szkoły wskazująca nowe obszary na stronie internetowej, gdzie będzie można znaleźć kontakt z wybraną osobą.



 


 





 



Realizacja projektu

Relacjonując przebieg projektu opisz:

  • Jak uczniowie zabrali się za realizację zaplanowanych działań?

Realizację projektu rozpoczęliśmy zgodnie z planem w marcu. 22 marca (czwartek) zorganizowaliśmy spotkanie samorządu szkolnego w sali nr 23, podczas którego koordynator pan Łukasz Korcz poinformował uczniów oraz opiekuna samorządu szkolnego panią Martę Mikołajczak (matematyka) o celach i sposobach realizacji projektu. Podczas wspólnej dyskusji okazało się jasne, że z prawdopodobnie próba opublikowania numerów telefonicznych uczniów nie powiedzie się, ze względu na wysoki stopień delikatności akurat tej informacji. Uczniowie – członkowie samorządów klasowych – wspólnie uznali, że powinniśmy przed zbieraniem informacji w formie ankietowej przeprowadzić rozmowy w klasach gimnazjalnych, których celem będzie przybliżenie celów i założeń projektu oraz ich przedyskutowanie. Gospodarzami tych spotkań miały być poszczególne trójki klasowe i miały one zostać przeprowadzone do końca kwietnia 2012 roku.

Umówiliśmy się na dodatkowe spotkanie na początku kwietnia w celu opracowania wspólnego scenariusza wyżej wspomnianych dyskusji.

  • Jak monitorowałaś/łeś ich pracę? Jak częste były spotkania konsultacyjne i czego dotyczyły? Jak wykorzystaliście TIK w komunikacji? W jakich sytuacjach uczniowie potrzebowali pomocy i kto im jej udzielił?

Spotkanie konsultacyjne odbyło się tuż przed świętami wielkanocnymi. W trakcie dyskusji uczniowie opracowali scenariusz dyskusji. Oto on:

  1. Otwarcie spotkania. Przypomnienie tego, czym jest program szkolazklasa2.0.

  2. Krótkie omówienie dotychczasowych osiągnięć.

  3. Zreferowanie planu projektu szkolnego z naciskiem na następujące problemy.

  1. publikacja numeru telefonu komórkowego.

  2. przekazanie numeru telefonu komórkowego do sekretariatu szkoły, tak aby nauczyciele mogli bez problemu kontaktować się z uczniem.

  3. publikacja numeru gg.

  4. publikacja adresu profilu na FB lub nk.

  1. Zachęcenie do dyskusji.

  2. Formułowanie ostatecznych wniosków.

  • Jakie były sukcesy i trudne momenty? Co uczniom szło najlepiej, a z czym mieli największe trudności w trakcie pracy? Czym Cię zaskoczyli?

Byłem odpowiedzialny za przeprowadzenie dyskusji w mojej klasie – II GiB. Spotkanie odbyło się na lekcji wychowawczej i było prowadzone przez trójkę klasową z moją pomocą. Ponieważ moja klasa jest dość żywa dość trudne było zachęcenie uczestników do wysłuchania referatu dotyczącego problematyki programu szkoła z klasą. Udało nam się jednak zaprowadzić porządek w sali i przeprowadzić dyskusję. Co mnie zaskoczyło, to dość spora niechęć młodych ludzi do upublicznienia kanałów kontaktu z nimi. Wielu z nich nie widziało sensu w publikowaniu takich informacji. Zgodnie z przewidywaniami opublikowanie listy numerów telefonów komórkowych został gremialnie odrzucony. Podstawowym argumentem była potrzeba chronienia swojej prywatności. Zapytałem, że przecież zdobycie numeru telefonu komórkowego danego ucznia jest przecież bardzo łatwe, wystarczy zapytać jednego lub drugiego znajomego i w przeciągu kilkunastu minut się go otrzyma. Ten argument nie był jednak wystarczająco przekonywujący. Uczniowie przede wszystkim bali się, że będą nękani nocnymi telefonami, będą otrzymywali sms-y o dziwnej treści od nieznajomych numerów lub będą próbowały się z nimi kontaktować osoby niepożądane.



Część z uczniów widziała sens dzielenia się numerem telefonu komórkowego z administracją szkoły. Tutaj poziom zaufania był większy, jednak spora grupa uczniów nadal uważała, że jest to niepotrzebne. Wypowiedź Mateusza: „Jeżeli jakiś nauczyciel będzie potrzebował mój numer telefonu, to może o niego poprosić. A jeśli będzie chciał się ze mną pilnie skontaktować, może zadzwonić do mamy lub taty. W sekretariacie są numery telefonów do rodziców, więc po co dawać swoje.”

Podobnie było z numerami gg. Perspektywa ich publikacji wzbudziła dość dużą wesołość. Wstępnie wyglądało na to, że przeciętny uczeń – użytkownik ma wśród listy numerów gg „połowę miasta, a druga połowa miała jego numer”, więc taka publikacja i tak nie miałaby sensu. Moje stwierdzenie, że skoro taka publikacja i tak by nic nie zmieniła, można by się jednak o nią pokusić tym razem spotkało się z większą aprobatą. Uznaliśmy wspólnie, że podczas ankiet, publikacja gg będzie możliwa aczkolwiek nieobowiązkowa.

Inaczej wyglądała kwestia publikacji adresów do kont na FB i nk. Nasza-klasa okazała się martwa. Większość uczniów miała na niej konta, założone jeszcze w czasach szkoły podstawowej przed erą facebooka, ale konta te od wielu miesięcy, jeżeli nie lat były martwe. Cały ruch społecznościowy przeniósł się na FB i tam jest obecnie. Ponieważ znalezienie konta użytkownika na FB za pomocą wyszukiwarki nie stanowi najmniejszego problemu, uznaliśmy, że stworzenie „książki adresowej FB” na stronie szkoły byłoby nawet dobrym pomysłem. Okazało się także, co mnie szczególnie zaskoczyło, że część uczniów nie ma konta na FB. Bo tak! Co jeszcze bardziej mnie zaskoczyło, istniało na FB zamknięte forum mojej klasy do którego MNIE jeszcze NIE zaproszono. Ponoć treści publikowane na tym forum są delikatnie mówiąc bardzo wrażliwe.

Po przeprowadzeniu wszystkich dyskusji przedstawiciele samorządów klasowych spotkali się ponownie, by omówić wnioski z przeprowadzonych wcześniej dyskusji. Okazało się, że wnioski w większości klas były podobne do wniosków z dyskusji w mojej IIGiB Z tą różnicą, że uczniowie klas trzecich w ogóle chcieliby się wypisać z projektu z racji tego, że już za miesiąc odchodzą do innych szkół. Zasugerowaliśmy więc wprowadzenie archiwum klas z danymi kontaktowymi tych osób, które zechciałby je opublikować.

Wspólnie zdecydowaliśmy się opracować listę pytań ankietowych. Lista jest opublikowana w raporcie koordynatora projektu p. Łukasza Korcza.

  • Z jakich urządzeń, programów i narzędzi TIK korzystali uczniowie? Czy radzili sobie z ich obsługą? Jeśli nie, to kto im pomógł? Czy i jak używane w projekcie TIK uatrakcyjniły pracę uczniów? Czego nowego w zakresie TIK nauczyli się uczniowie? A Ty?

Realizacja akurat tego projektu przede wszystkim wymagała od uczniów dość podstawowych umiejętności Tik. Większość z nich przygotowała się do spotkania w ten sposób, że w edytorze tekstowym WORD napisała i wydrukowała najpierw scenariusz dyskusji a później wnioski do prezentacji na spotkaniu samorządu szkolnego.

  • Jak będzie wyglądać publiczna prezentacja projektu i kiedy się odbędzie? Jak uczniowie się do niej przygotowują? Uwaga! Zakładamy, że publiczna prezentacja projektu odbędzie się w czasie szkolnego Festiwalu 2.0. Jeśli z jakichś względów przedstawienie efektów pracy uczniów odbędzie się także wcześniej (np. przedstawienie teatralne), a na Festiwalu zostanie to powtórzone lub skrótowo omówione, prosimy w tym miejscu opisać właściwą prezentację).

Procedura i forma zbierania danych została opublikowana w raporcie p. Beaty Sentfleben.

Uznaliśmy, że z przyczyn czasowych i organizacyjnych na początku czerwca, gdy będą prezentowane projekty gimnazjalne, przedstawimy wyniki naszej pracy w formie prezentacji multimedialnej w sali 32, w której znajduje się nowa tablica multimedialna. W wybranych klasach pierwszych i drugich pokażemy, gdzie na stronie Internetowej szkoły będzie można znaleźć dane kontaktowe uczniów naszego gimnazjum.

  • Jakie masz uwagi do projektu i ewentualne wskazówki lub przestrogi dla naśladowców?

Gdyby inne szkoły chciałby zrealizować podobny projekt, muszą być przygotowane na relatywną niechęć społeczności szkolnej do publikowania danych o różnym stopniu prywatności. Prawdopodobnie przyczyn należy szukać w różnych uwarunkowaniach kulturowych a zwłaszcza w dość dużym deficycie zaufania społecznego, który nadal cechuje Polaków. Wskazywałoby to jednocześnie na dość często powtarzający motyw w dyskusji nad nowymi technologiami, że mianowicie różne aspekty wirtualnej rzeczywistości są tylko odbiciem jej materialnego odpowiednika. 


Podsumowanie projektu

 

  • Gdzie i kiedy odbyła się publiczna prezentacja projektu realizowanego przez Twoich uczniów? Kim byli odbiorcy? (uczniowie, rodzice, inni widzowie i goście). Jeśli prezentacja miała miejsce w czasie Festiwalu 2.0, to wyjaśnij, w jakim momencie i gdzie konkretnie została przeprowadzona (aula, korytarz, klasa, boisko…).

Publiczna prezentacja projektu odbyła się w sali nr 31, ponieważ jest to sala wyposażona w tablicę multimedialną. Prezentacji przygotowanej przez moją grupę wysłuchała klasa 1B. Poprzedzając inną prezentację projektu multimedialnego przedstawiliśmy wyniki i analizę danych dotyczących sposobu w jaki nasi uczniowie korzystają z komunikatorów internetowych. Mimo naszego ubolewania były to zastępcze informacje, które zdecydowaliśmy się opracować, po nieudanej próbie budowy szkolnej książki kontaktowej.

  • Jak przebiegała ta prezentacja? Jak długo trwała? Jaką rolę odegrali poszczególni uczniowie, a jaką Ty lub inni nauczyciele, ew. inne osoby? Jakie tematy/problemy i w jakiej formie prezentowały poszczególne zespoły uczniowskie? (Podaj imiona lub inicjały uczniów). Co Ci się w niej najbardziej podobało?

Prezentacja była krótka i przebiegła sprawnie. Opierała się głównie na wykresach przedstawionych graficznie w programie Microsoft Excel. Uczniowie omówili projekt szkolazklasa2.0 i przypomnieli fazy jego realizacji w tym roku. Przedstawili przypomnieli też o założeniach szkolonej książki kontaktowej. Następnie omówili wyniki ankiet dotyczących komunikatorów internetowych.

  • Jakie narzędzia TIK oraz nowe media (komórki, rzutnik multimedialny, itp.) wykorzystali Twoi uczniowie? Jakie mieli trudności i jak je pokonali? Prosimy o konkrety!

W prezentacji uczniowie wykorzystali szkolną tablicę multimedialną i szkolnego laptopa. W prezentacji uruchomiony zostało program Microsoft Excel. Uczniowie nie mieli większych problemów. Ja pomogłem podłączyć i uruchomić sprzęt.

  • Czego, Twoim zdaniem, nauczyli się uczniowie przygotowując się do prezentacji projektu na szkolnym Festiwalu? Prosimy o podanie kilku przykładów konkretnych umiejętności i wiadomości.

Każda publiczna prezentacja jest dobrą okazją do ćwiczenia umiejętności wystąpień publicznych. Uczniowie dobrze poradzili sobie ze stresem. Nie mieli większych problemów z płynnym przedstawieniem prezentacji.

  • Jak i kiedy podsumowaliście projekt? Jak dokonaliście oceny projektu? Czy odwołaliście się do ustalonych na wstępie kryteriów? Z czego uczniowie są najbardziej zadowoleni? Co można było zrobić inaczej?



Moim głównym zadaniem w tym projekcie było zorganizowanie spotkania podsumowującego jego realizację. Ocena realizacji projektu była negatywna ze względu na brak możliwości osiągnięcia planowanych założeń. To akurat było oczywiste. Pozytywne w ocenie i podsumowaniu projektu były plany na przyszłość, które mogłyby uratować wstępne założenia projektu.

  1. Okazało się, że usługa hostingu z jakiej szkoła korzysta umożliwia założenie wielu kont i adresów internetowych przypisanych do tej domeny. To oznacza, że o ile nauczyciele mogliby wyrazić brak akceptacji dla udostępniania swoich prywatnych adresów e-mail, moglibyśmy przekonać dyrektora, by każdy nauczyciel miał swój adres e-mail Na przykład luksz.korcz@zsrsroda.pl Dzięki temu uczniowie będą mogli się łatwo kontaktować z nauczycielem.

  2. Umieścimy także na szkolnej stronie internetowej formularz ankietowy, w którym uczniowie oraz nauczyciele będą mogli zostawić dobrowolnie informacje dotyczące możliwej formy kontaktu z nimi. Uznaliśmy, że będą to tylko i wyłącznie adresy mailowe oraz adresy kont na FB. Uznaliśmy, że po analizie danych ankietowych, jest to najpopularniejszy obecnie portal społecznościowy.

  3. Po wypełnieniu formularza dane kontaktowe będą automatycznie pojawiały się na stronie internetowej szkoły.



    Choć nie do końca mi się udało, uważam że i tak było warto spróbować. Realizacja projektu, przede wszystkim poprzednie zadania zmusiły nas do myślenia. Kodeks 2.0 wywołał więcej dyskusji niż w zeszłym roku (tak twierdzi nasz koordynator). W tym roku nauczyliśmy się, że społeczność Internetowa, zwłaszcza młoda rządzi się swoimi własnymi prawami. Ceni sobie prywatność i jest z administracyjnego punktu widzenia dość "płynna". Myślę, że nasz błąd polegał na tym, że przede wszystkim powinniśmy zacząć od siebie (nauczycieli). Postaramy się to naprawić we wrześniu.


Autor: Marek Idaszek (marekidaszek)

 

 

 

 

Zaloguj się